Spis treści
Uprawa łubinu w Polsce, dominuje wąskolistny
Pod względem botanicznym łubin zalicza się do rodziny bobowatych. W Polsce znaczenie gospodarcze mają 3 gatunki, które pochodzą z rejonu Morza Śródziemnego. Jest przede wszystkim łubin wąskolistny (niebieski), następnie łubin biały i łubin żółty. Odmiany wysiewane na polach rolniczych są jednorocznymi roślinami jarymi.
Łubin ma także swoich zwolenników wśród posiadaczy ogródków. Gatunki wieloletnie o drobnych kwiatach są wybierane na rabaty jako rośliny ozdobne.
W 2023 roku według danych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa łubin zajmował nieco mniejszą powierzchnię uprawową, niż w 2022 r. (dane z 2022 podajemy w nawiasie):
- biały 13 359 ha (16 156 ha),
- wąskolistny 146 566 ha (160 447 ha),
- żółty 13 008 ha (17 382 ha).
Śląski Ośrodek Doradztwa Rolniczego podpowiada, że z roślin motylkowatych na lżejszych glebach należących do klas bonitacyjnych IVb i V najlepiej udaje się uprawa łubinu żółtego. Z kolei Wielkopolski ODR przestrzega, ze uprawa roślin bobowatych nie należy do łatwych. Zmienność plonowania tych roślin i uzyskiwanie niskich plonów może nie wynikać z kiepskiej jakości odmiany, ale z popełnianych błędów w trakcie jej uprawy.
Do czego uprawia się łubin? Roślina ma ważne zastosowanie
Rolnicy doceniają łubin z kilku względów. Jest rośliną wysokobiałkową, którą wykorzystuje się głównie jako roślina pastewna do produkcji pasz treściwych, zielonek, nawozów zielonych oraz poplonów.
Łubin jest rośliną uprawną o dużym potencjale dalszego rozwoju w zakresie paszy i żywności wysokobiałkowej, roślin okrywowych i fitoremediacji, wskazuje Instytut Ochrony Roślin -PIB w Metodyce integrowanej ochrony łubinów dla doradców. Od wczesnych lat 90. XX wieku jest coraz częściej wykorzystywany jako składnik wielu przetworzonych produktów spożywczych w Europie i USA.
Za zwiększaniem powierzchni pól (ale i ogródków przydomowych lub działkowych) obsiewanych łubinem lub mieszankami z jego udziałem przemawia zdolność do polepszania jakości gleb, na których jest uprawiany.
IOR wyjaśnia: Gatunek ten wykazuje dodatni bilans substancji organicznej w glebie i poprawia jej strukturę. Dzięki możliwości wykorzystywania azotu atmosferycznego, przy pomocy bakterii symbiotycznych, żyjących w brodawkach ich korzeni wzbogaca glebę w azot.
Kiedy siać łubin? Termin wczesną wiosną
Specjaliści sugerują, że wiosenną uprawę powinno się rozpocząć jak najwcześniej i maksymalnie ograniczyć straty wody oraz stworzyć warunki do umieszczenia nasion na odpowiedniej głębokości. Pod łubiny nie należy spulchniać gleby zbyt głęboko (około 5 cm) ze względu płytki siew (2-3 cm głębokości).
Łubin należy wysiewać wczesną wiosną, gdy tylko pozwolą na to warunki pogodowe, czyli np. w drugiej połowie marca. Wczesny wysiew nasion umożliwia właściwy przebieg procesu jarowizacji (niskie temperatury), a znaczny zapas wody w glebie w tym okresie sprzyja równomiernym wschodom roślin.
Gęstość siewu łubinu zalecana przez IOR:
- łubin biały należy wysiewać w zagęszczeniu 60-80 szt./m2,
- łubin wąskolistny i żółty odmiany tradycyjne 90-100 szt./m2,
- odmiany samokończące 100-120 szt./m2.
Dlaczego odmiany samokończące warto posiać gęściej? Odpowiedź jest bardzo prosta. Wytwarzają mniejszą liczbę pędów bocznych, co przekłada się na mniejszy plon. Na glebach lepszych należy stosować mniejszą, a na słabszych większą gęstość wysiewu. Do siewu używa się nasion zaprawionych środkami grzybobójczymi.
Wymagania uprawowe łubinu
Łubin nie potrzebuje wyraźnego wiosennego ciepła, by rozpocząć kiełkowanie. Jego umiarkowane wymagania cieplne przekładają się na kiełkowanie już w temperaturze 1-2°C, naturalnie przy dostatecznej wilgotności i dostępie powietrza. Eksperci podają, że młode rośliny mogą przetrwać spadki temperatury do -6°C, a optymalna temperatura dla ich wzrostu i rozwoju wynosi 13-18°C.
Najwięcej wody łubiny potrzebują w okresie kiełkowania nasion oraz w fazie tworzenia pąków kwiatowych i okresie kwitnienia.
Brak wody w tych okresach powoduje nierównomierne wschody, słaby wzrost i gorsze zawiązywanie strąków. Przypada to na okres od połowy maja do połowy lipca.
Wymagania glebowe:
- łubin biały – gleby klas od IIIa do IVa, kompleks żytni bardzo dobry, żytni dobry, odczyn lekko kwaśny (pH 5,6–6,0);
- łubin wąskolistny – gleby klasy IIIa–IVb, zaliczane do kompleksów żytniego bardzo dobrego, żytniego dobrego o pH zbliżonym do obojętnego i zasobnych w magnez;
- łubin żółty – gleby klasy IVb–VI (kompleks żytni dobry, żytni słaby i żytni najsłabszy). Gatunek ten źle rozwija się na glebach o odczynie obojętnym, zasadowym lub świeżo wapnowanych, a optymalne pH wynosi 5–6.
Źródło: Instytut Ochrony Roślin -PIB, Metodyka integrowanej ochrony łubinów dla doradców, Ośrodki Doradztwa Rolniczego.
![emisja bez ograniczeń wiekowych](https://s-nsk.ppstatic.pl/assets/nsk/v1.213.4/images/video_restrictions/0.webp)
Seria pożarów Premier reaguje
Dołącz do nas na Facebooku!
Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!
Kontakt z redakcją
Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?